Materiałoznawstwo WIM-MTR-D1-MATER-01
Laboratorium (LAB) Semestr zimowy 2024/2025

1. L. A. Dobrzański, Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo. Wyd. WNT, Warszawa 2006

2. L. A. Dobrzański, Metalowe materiały inżynierskie, Wyd. WNT, Warszawa 2004

3. L. A. Dobrzański, Metaloznawstwo opisowe stopów metali nieżelaznych, Wyd. Pol. Śląskiej, Gliwice 2008

4. M. F. Ashby, Dobór materiałów w projektowaniu inżynierskim, Wyd. WNT, Warszawa 1998

5. R. Sikora: Tworzywa wielkocząsteczkowe. Rodzaje, właściwości i struktura. Politechnika Lubelska, 1991.

6. J. Koszkul: Polipropylen i jego kompozyty. Politechnika Częstochowska, 1997.

7. E. Bociąga: Materiały niemetalowe. Politechnika Częstochowska, 2013.

8. J. Koszkul: Materiały polimerowe. Politechnika Częstochowska, 1999.

9. D. Żuchowska: Polimery konstrukcyjne. WNT Warszawa 1995

EK 1 – posiada wiedzę z zakresu podstaw nauki o materiałach metalowych;

EK 2 – potrafi wskazać zależność między strukturą materiałów, a ich właściwościami oraz potrafi rozpoznawać podstawowe struktury stopów żelaza;

EK 3 – potrafi rozpoznać oznaczenia stopów metali oraz scharakteryzować ich własności;

EK 4 – posiada wiedzę dotyczącą podstawowych właściwości mechanicznych metali i ich stopów oraz potrafi wykonać badania wytrzymałości materiałów;

EK 5 – potrafi przygotować sprawozdanie z przebiegu realizacji ćwiczeń.

EK 6 – posiada wiedzę teoretyczną z zakresu metod i technik wytwarzania,

EK 7 – zna tendencje i kierunki rozwoju w zakresie wytwarzania i stosowania materiałów niemetalowych.

EK 8 – jest zdolny zaproponować rodzaj materiału oraz właściwie wybrać metodę wytwarzania różnych wytworów.

EK 9 – potrafi przeprowadzić badania właściwości materiałów niemetalowych.

EK 10 – potrafi przeprowadzić analizę wyników badań właściwości materiałów niemetalowych.

EK 11 – zna techniki kształtowania własności materiałów niemetalowych.

F1. – ocena przygotowania do ćwiczeń laboratoryjnych

F2. – ocena umiejętności stosowania zdobytej wiedzy podczas wykonywania ćwiczeń

F3. – ocena sprawozdań z realizacji ćwiczeń objętych programem nauczania

F4. – ocena aktywności podczas zajęć

P1. – ocena umiejętności rozwiązywania postawionych problemów oraz sposobu prezentacji uzyskanych wyników – zaliczenie na ocenę*

P2. – ocena opanowania materiału nauczania będącego przedmiotem wykładu - zaliczenie

*) warunkiem uzyskania zaliczenia jest otrzymanie pozytywnych ocen ze wszystkich ćwiczeń laboratoryjnych

L 1,2 – Budowa układu żelazo-węgiel . Praktyczne posługiwanie się układem;

L 3,4 – Preparatyka zgładów metalograficznych oraz badania makroskopowe;

L 5,6 – Obserwacja mikroskopowa zgładów metalograficznych;

L 7,8 – Rozpoznawanie oznaczeń metali i ich stopówi wg aktualnych norm;

L 9,10 – Badanie twardości metodą Vickersa stali konstrukcyjnych i narzędziowych;

L 11,12 – Statyczna próba rozciągania;

L 13,14– Próba zginania materiałów;

L 15– Badanie udarności metali;

L 16, 17 – Identyfikacja tworzyw polimerowych.;

L 18, 19 – Badanie właściwości mechanicznych tworzyw polimerowych: twardość, udarność, wytrzymałość na zginanie;

L 20, 21 – Badanie właściwości mechanicznych tworzyw polimerowych: wytrzymałość na rozciąganie, moduł Younga;

L 22-24 – Badanie właściwości cieplnych tworzyw polimerowych: odporność cieplna według Vicata, temperatura ugięcia HDT;

L 25 – Badanie gęstości;

L 26, 27 – Technologia otrzymywania szkła;

L 28, 29 – Technologia otrzymywania materiałów ceramicznych;

L 30 – Badanie właściwości drewna.

1. – wykład z wykorzystaniem prezentacji multimedialnych

2. – ćwiczenia laboratoryjne, opracowanie sprawozdań z realizacji przebiegu ćwiczeń

3. – instrukcje do wykonania ćwiczeń laboratoryjnych

4. – atlasy struktur materiałowych, normy;

5. - mikroskop optyczny, urządzenia do badania właściwości wytrzymałościowych materiałów

6. – pokaz metod badawczych

7. – przyrządy pomiarowe

8. – stanowiska do ćwiczeń wyposażone w urządzenia do badań