Praktyka z geodezji - 2 tygodnie WB-BUD-D1-PRAGE-02
Praktyka zawodowa (PZ) Semestr letni 2018/2019

Osada E.: Geodezja. Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2002.

Bernasik J.: Elementy fotogrametrii i teledetekcji. Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne AGH, Kraków 2003.

Gocał J.: Geodezja inżynieryjno-przemysłowa. Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne AGH, Kraków 1999.

Jagielski A.: Geodezja I i Geodezja II. Wydawnictwo Geodpis, Kraków 2013.

Adamczewski Z.: Teoria błędów dla geodetów. Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2005.

Adamczewski Z.: Rachunek wyrównawczy w 15 wykładach. Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2005.

Przewłocki S.: Geomatyka. PWN, Warszawa 2008.

Kurałowicz Z.: Geodezja. Od tasmy mierniczej i krokiewki do GPS. Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, Gdańsk 2010.

Leśniok H.: Wykłady z geodezji I. PWK, Warszawa 1981.

Odlanicki- Poczobutt M.: Geodezja. PPWK, Warszawa 1971.

Lamparski J.: NAVSTAR GPS. Od teorii do praktyki. Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, Olsztyn 2001.

Osada E.: Geodezyjne pomiary terenowe. UxLan, Wrocław 2014.

Paleczek W.: Metody analizy danych na przykładach. Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej, Częstochowa 2004.

GUGiK: Instrukcje geodezyjne. Wytyczne techniczne.Osada E.: Osnowy geodezyjne. UxLan Firma Informatyczna Józef Osada, Wrocław 2014.

Ustawa Prawo Geodezyjne i Kartograficzne z dnia 17 lipca 1989 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086) z późniejszymi zmianami.

Dz. U. 2012, poz. 352: Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z 14.02.2012 r. w sprawie osnów geodezyjnych grawimetrycznych i magnetycznych (z późniejszymi zmianami)

Dz. U. 2012, poz. 1247: Rozporządzenie Rady Ministrów z 15. 02.2012 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych.

Czasopismo SITG: Miesięcznik „Przegląd geodezyjny”.

Literatura zalecana i uzupełniająca może być modyfikowana z zależności od bieżących potrzeb edukacyjnych o literaturę zaktualizowaną.

Absolwent zna i rozumie podstawy obliczeń geodezyjnych w zakresie rachunku we współrzędnych w lokalnym układzie odniesienia oraz nabył umiejętności obsługi podstawowych urządzeń i sprzętu geodezyjnego na potrzeby budownictwa. Ma uporządkowaną, podbudowaną teoretycznie wiedzę ogólną niezbędną do rozumienia prac geodezyjnych i kartograficznych na potrzeby budownictwa. Absolwent potrafi czytać mapy geodezyjne, wykonywać obliczenia geodezyjne w zakresie koniecznym do realizacji postawionych zadań, przygotowywać i wykonywać pomiary geodezyjne, wykazać się znajomością kartografii i ma szczegółową wiedzę przydatną do rozwiązywania prostych zadań inżynierskich w zakresie rozwiązywania i realizacji konstrukcji geodezyjnych, potrafi planować ogólny szkielet procedur projektowych i określić parametry wyjściowe dla prostego zadania inżynierskiego na podstawie podanych założeń; potrafi prawidłowo dobrać szczegółowe procedury obliczeniowe. Student jest gotów do komunikowania się z personelem pomiarowym, nabył umiejętność zorganizowania zespołu pomiarowego na potrzeby budownictwa, umiejętność porozumiewania się ze specjalistami z zakresu geodezji i kartografii; ma świadomość odpowiedzialności za realizowane zadania i rozumie pozatechniczne aspekty i skutki pracy inżyniera budownictwa takie, jak: społeczne, ekonomiczne i wpływ na środowisko.

2 - Student zna jedynie niektóre podstawowe terminy dotyczące geodezji i kartografii. Student nie potrafi rozpoznać warunków prac geodezyjnych i kartograficznych na potrzeby budownictwa. Student nie jest świadom wariantowości procedur obliczeniowych. Student nie ma świadomości konieczności modyfikacji obliczeń w zależności od wyników cząstkowych, ale nie potrafi zidentyfikować właściwego rozwiązania problemu z zakresu geodezji i kartografii.

3 - Student uzupełnił wiedzę o nową terminologię i symbole dotyczące geodezji i kartografii. Student potrafi określić kolejność prac i obliczeń. Student potrafi ponadto ustalić parametry wyjściowe do rozwiązania konkretnego zadania wynikające z jego treści w stopniu dostatecznym. Student jest świadomy wariantowości procedur obliczeniowych. Student ma świadomość konieczności modyfikacji obliczeń w zależności od wyników cząstkowych i potrafi zidentyfikować właściwe rozwiązanie problemu z zakresu geodezji i kartografii w stopniu dostatecznym.

4 - Student potrafi szczegółowo objaśnić terminologię z zakresu geodezji i kartografii. Student potrafi określić kolejność prac i obliczeń. Student potrafi ponadto ustalić parametry wyjściowe do rozwiązania konkretnego zadania wynikające z jego treści w stopniu dobrym. Student jest świadomy wariantowości procedur obliczeniowych. Student ma świadomość konieczności modyfikacji obliczeń w zależności od wyników cząstkowych i potrafi zidentyfikować właściwe rozwiązanie problemu z zakresu geodezji i kartografii w stopniu dobrym.

5 - Student jest świadomy wariantowości procedur obliczeniowych. Student ma świadomość konieczności modyfikacji obliczeń w zależności od wyników cząstkowych i potrafi zidentyfikować właściwe rozwiązanie problemu z zakresu geodezji i kartografii w stopniu bardzo dobrym. Student potrafi określić kolejność prac i obliczeń. Student potrafi ponadto ustalić parametry wyjściowe do rozwiązania konkretnego zadania wynikające z jego treści w stopniu bardzo dobrym. Student potrafi ponadto objaśnić pracę elementów wchodzących w zakres prac geodezyjnych i kartograficznych oraz zidentyfikować zagrożenia środowiskowe, zna metody zapobiegania ich skutkom.

Rekonesans w terenie i dobór rozmieszczenia punktów osnowy realizacyjnej.

Zastabilizowanie w terenie trzech punktów osnowy pomiarowej z zachowaniem wzajemnej wizury. Wykonanie opisów topograficznych obranych punktów.

Wykonanie pomiarów niwelacyjnych z dowiązaniem do reperu w celu określenia rzędnych wysokościowych punktów osnowy. Obliczenie wysokości punktów osnowy.

Pomiar kątów poziomych w trójkącie. Pomiar odległości między punktami. Obliczenie współrzędnych punktów w lokalnym układzie odniesienia. Sporządzenie dziennika pomiaru kątów i długości.

Pomiar kątów poziomych i pionowych z punktów bazowych w celu obliczenia współrzędnych punktu niedostępnego techniką trzykrotnego niezależnego wcięcia przestrzennego. Obliczenie średnich wartości współrzędnych punktu niedostępnego w lokalnym układzie odniesienia. Sporządzenie dziennika pomiarowego, operatu obliczeniowego. Rekonesans w terenie i dobór rozmieszczenia punktów osnowy realizacyjnej.

Zastabilizowanie w terenie trzech punktów osnowy pomiarowej z zachowaniem wzajemnej wizury. Wykonanie opisów topograficznych obranych punktów.

Wykonanie pomiarów niwelacyjnych z dowiązaniem do reperu w celu określenia rzędnych wysokościowych punktów osnowy. Obliczenie wysokości punktów osnowy.

Pomiar kątów poziomych w trójkącie. Pomiar odległości między punktami. Obliczenie współrzędnych punktów w lokalnym układzie odniesienia. Sporządzenie dziennika pomiaru kątów i długości.

Pomiar kątów poziomych i pionowych z punktów bazowych w celu obliczenia współrzędnych punktu niedostępnego techniką trzykrotnego niezależnego wcięcia przestrzennego. Obliczenie średnich wartości współrzędnych punktu niedostępnego w lokalnym układzie odniesienia. Sporządzenie dziennika pomiarowego, operatu obliczeniowego. Możliwość wykonania pomiarów metodą punktów straconych pod warunkiem wyszczególnienia poszczególnych etapów robót opracowanych na etapie prac kameralnych.

Zaliczenie praktyki.

Sprzęt pomiarowy: teodolit + osprzęt, niwelator + osprzęt, taśmy, ruletki, dalmierz; szkicownik.

Sprzęt do wykonania obliczeń i operatu w zakresie prac kameralnych.

Normy, wytyczne, instrukcje geodezyjne.

Notatki Studenta: materiały dydaktyczne z wykładów i ćwiczeń.