Komputerowe modelowanie geometrii i nośności części maszyn

obowiązkowe

CELE PRZEDMIOTU

1. Uzyskanie przez studentów wiedzy z zakresu możliwości wykorzystania języka AutoLISP do tworzenia autorskich aplikacji obsługi i tworzenia obiektów geometrycznych w środowisku AutoCAD.

2. Nabycie przez studentów praktycznych umiejętności określania nośności części maszyn.

W ramach przedmiotu studenci realizują następujące tematy zajęć laboratoryjnych:

L1 – Obsługa środowiska Visual LISP, wczytywanie i uruchamianie programów LISP.

L2 – Definiowanie funkcji obsługi danych w języku AutoLISP (listy, funkcje matematyczne).

L3 – Wykorzystanie operatorów i funkcji logicznych w działaniach wymiarowania obiektów geometrycznych.

L4 – Zastosowanie pętli programowych do obsługi działań wielooperacyjnych.

L5 – Tworzenie programu do generowania zarysu geometrycznego wybranej części maszyny

L6 – Wprowadzenie do modelowania statycznych zagadnień kontaktowych metodą elementów skończonych w systemie ADINA.

L7 – Tworzenie symulacji ruchu tocznego z uwzględnieniem deformacji par tocznych – wyznaczanie punktu Bielajewa – opór tocznia

L8 – Wyznaczanie nośności wybranej części maszyny z uwzględnieniem naprężeń zredukowanych i kontaktowych.

L9 – Analiza wpływu kształtu karbu na dystrybucję naprężeń.

L10 – Dobór łożysk tocznych w warunkach cyklicznych zmian obciążeń.

1. Kania L.: AutoCAD dla zawansowanych – programowanie. Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej, Częstochowa 2010.

2. Przykłady obliczeń z podstaw konstrukcji maszyn. Łożyska, sprzęgła i hamulce, przekładnie mechaniczne. Pod red. E. Mazanka. WNT, Warszawa 2017.

3. Przykłady obliczeń z podstaw konstrukcji maszyn. Połączenia, sprężyny, wały i osie. Pod red. E. Mazanka. WNT, Warszawa 2017.

4. ADINA: Theory and Modeling Guide. Volume 1: ADINA. ADINA R&D, Inc., Watertown 2007.

5. Rusiński E., Czmochowski J., Smolnicki T.: Zaawansowana metoda elementów skończonych w konstrukcjach nośnych maszyn. Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2000.

EFEKTY UCZENIA SIĘ

EU 1 – student potrafi opracować prosty scenariusz tworzenia zarysu geometrycznego części maszyny oraz dobrać odpowiednie instrukcje języka LIPS do opracowania autorskich aplikacji.

EU 2 – student potrafi opracować procedurę komputerowego wyznaczania nośności części maszyn

SPOSOBY OCENY ( F – FORMUJĄCA, P – PODSUMOWUJĄCA)

F1. – ocena przygotowania do ćwiczeń laboratoryjnych

F2. – ocena umiejętności stosowania posiadanej wiedzy z zakresu języka LISP oraz metod numerycznego wyznaczania nośności części maszyn

F3. – ocena aktywności podczas zajęć

P1. – ocena poprawności opracowania aplikacji tworzącej zadany zarys geometryczny w środowisku Visual LISP*

P2. – ocena poprawności opracowania i interpretacji wyników symulacji numerycznej używanej do wyznaczania nośności analizowanej części maszyny.*

*) warunkiem uzyskania zaliczenia jest otrzymanie pozytywnych ocen ze wszystkich ćwiczeń laboratoryjnych