Komputerowe wspomaganie projektowania

obowiązkowe

CEL PRZEDMIOTU

C1. Uzyskanie przez studentów wiedzy z zakresu możliwości programowania aplikacji CAD i modyfikacji ich interfejsu na przykładzie grupy programów AutoCAD.

C2. Nabycie przez studentów praktycznych umiejętności pisania makroinstrukcji i programów wspomagających pracę w programach grupy AutoCAD, w tym z wykorzystaniem języka AutoLISP, DCL i metajęzyka programowania interfejsu.

TREŚCI PROGRAMOWE

L1 – Tworzenie i uruchamianie prostych i rozbudowanych skryptów AutoCADa.

L2 – Obsługa środowiska Visual LISP, wczytywanie i uruchamianie programów LISP.

L3 – Możliwości komunikowania się z programem AutoCAD, testowanie działania instrukcji AutoLISP.

L4 – Poznanie procedur obsługi danych w języku AutoLISP, pisanie i uruchamianie pierwszych prostych programów.

L5 – Obsługa środowiska programu AutoCAD z poziomu języka AutoLISP.

L6 – Operatory i funkcje logiczne, rozbudowane możliwości obsługi środowiska.

L7 – Funkcje logiczne, pętle programowe, możliwości ich wykorzystania.

L8 – Obsługa błędów w języku AutoLISP, pułapki, możliwości testowanie programu.

L9 – Język DCL, pisanie prostych okien dialogowych.

L10 – Język DCL, pisanie rozbudowanych okiem dialogowych.

L11 – Wykorzystanie kalkulatora geometrycznego w programach AutoLISP.

L12 – Tworzenie własnego menu programu AutoCAD w języku opisu menu.

L13 – Tworzenie piktogramów, ikon poleceń własnych programu AutoCAD, własnych pasków narzędzi.

L14 – Tworzenie własnego systemu programów wspomagających prace w programach grupy AutoCAD.

Kania L.: AutoCAD dla zawansowanych – programowanie. Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej, Częstochowa 2010.

Dudek M.: AutoLISP. Praktyczny kurs. Helion, Gliwice 1998.

Kania L.: Podstawy programu AutoCAD – modelowanie 2D. Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej, Częstochowa 2007.

Kania L.: Podstawy programu AutoCAD – modelowanie 3D. Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej, Częstochowa 2007.

Smith J., Gesner R.: AutoLISP czyli programowanie AutoCADa. Helion, Gliwice 1995.

Smith J., Gesner R.: AutoLISP dla zawansowanych. Helion, Gliwice 1997.

Frenki D.: LSP i DCL Programowanie okien dialogowych w przykładach. Helion, Gliwice 2000.

Head G.: AutoLISP. Mikom, Warszawa 1999.

Student po zakończonym cyklu:

– zna możliwości tworzenia skryptów makropoleceń i programów w języku AutoLISP oraz okien dialogowych w języku DCL,

– zna możliwości programowej modyfikacji interfejsu programu AutoCAD i jego pochodnych,

– potrafi samodzielnie napisać i uruchomić makroinstrukcję oraz napisać i uruchomić rozbudowany program w języku AutoLISP,

– potrafi samodzielnie napisać własne menu interfejsu programu i uruchomić je programowo.

– ocena przygotowania do ćwiczeń laboratoryjnych

– ocena realizacji zadania podczas ćwiczeń projektowych

– ocena aktywności podczas zajęć

– ocena poprawności rozwiązania zadania programowego – zaliczenie na ocenę

Na ocenę 3:

Student częściowo opanował podstawowej wiedzę z zakresu tworzenia makropoleceń i modyfikacji interfejsu programu AutoCAD

Student częściowo opanował podstawową wiedzę z zakresu tworzenia i uruchamiania makroinstrukcji oraz potrafi z pomocą prowadzącego napisać i uruchomić rozbudowany program w języku AutoLISP

Student częściowo opanował podstawową wiedzę z zakresu tworzenia

własnego menu interfejsu programu i potrafi uruchomić program

Na ocenę 4:

Student opanował podstawową wiedzę z zakresu tworzenia makropoleceń i modyfikacji interfejsu programu AutoCAD, zna szczegółowe zasady, działania poszczególnych aplikacji

Student opanował podstawową wiedzę z zakresu tworzenia i uruchamiania makroinstrukcji oraz potrafi napisać i uruchomić rozbudowany program w języku AutoLISP

Student wykonał wyznaczone zadania programowania interfejsu.

Na ocenę 5:

Student bardzo dobrze opanował wiedzę z zakresu materiału objętego programem nauczania, samodzielnie zdobywa i poszerza wiedzę przy użyciu różnych źródeł.

Student bardzo dobrze opanował podstawową wiedzę z zakresu tworzenia i uruchamiania makroinstrukcji oraz potrafi napisać i uruchomić rozbudowany program w języku AutoLISP, zna szczegółowe zasady, działania poszczególnych aplikacji

Student wykonał wyznaczone zadania programowania, potrafi w sposób zrozumiały uzasadniać zastosowany scenariusz działania